Rowerem do Charzewa
Dodane przez admin dnia Maj 18 2015 22:00:00
W gminie Kiszkowo odbył się kolejny rajd rowerowy. Tym razem startem i metą rajdu było Charzewo, gdzie uczestników gościł sołtys wsi Marek Masłowski. Mimo nieprzewidywanej aury na starcie pojawiło się na rowerach blisko 50 osób. Przybyłych rowerzystów powitał Tadeusz Bąkowski, wójt gminy Kiszkowo. Komandorem rajdu był Bartosz Krąkowski.
Treść rozszerzona
Wycieczkę rowerową rozpoczęliśmy punktualnie. Jej celem były Pola Lednickie. Do Bramy Ryby jechaliśmy przez Berkowo, Latalice i Skrzetuszewo. Na Polach Lednickich zwiedziliśmy kaplicę, a następnie przejechaliśmy Pola i zrobiliśmy sobie wspólne pamiątkowe zdjęcie pod Bramą Rybą.

Z Pól przez Imiołki, Kamionek, Zakrzewo, Sławno i Głębokie wróciliśmy do Charzewa, gdzie czekała na nas gorąca grochówka. W sumie zrobiliśmy około 28 km. Chętni mieli możliwość zobaczenia dworu i parku w Charzewie, gdzie ciekawostka są największe okazy miłorzębu i platana, rosnące na terenie gminy Kiszkowo.

O Polach Lednickich
Pola Lednickie są najbardziej znanym, choć nie zawsze utożsamianym z gminą Kiszkowo miejscem. I mimo iż miejscowość powstała dopiero 1 stycznia 2013 r., nazwa ta funkcjonuje od wielu wielu lat. Po raz pierwszy nazwę tę użył Jan Paweł II w liście skierowanym do młodzieży, z 2 czerwca 1997 r.

Pola Lednickie położone są nad Jeziorem Lednica, między Skrzetuszewem a Imiołkami, około 20 km na zachód od Gniezna. Po prawej stronie drogi ze Skrzetuszewa do Imiołek, rozciąga się 40-hektarowy obszar Pól Lednickich. Miejsce w którym odbywają się spotkania Lednica 2000, potocznie zwane „Lednicą”. Pierwsze Ogólnopolskie Spotkanie Młodzieży miało miejsce w 1997 roku. Do 2005 roku odbywały się w wigilię Zesłania Ducha Świętego, po śmierci papieża Jana Pawła II natomiast, w pierwszą sobotę czerwca. Od kilku lat odbywają się też coroczne spotkania, nazywane Lednicą Dzieci, Lednicą Seniora i Lednicą Motocyklistów. Pomysłodawcą wszystkich jest dominikanin ojciec Jan Góra.

Przed wjazdem na parking znajduje się odlana z brązu muszla pielgrzymia. Pola Lednickie bowiem znajdują się na szlaku pielgrzymim św. Jakuba do Compostelli. Tuż obok niej, wzdłuż parkingu, ustawionych jest pięć krzyży. Nieco dalej, po prawej stronie, wśród zawsze zielonych choinek, stoi dębowa figura Chrystusa Frasobliwego.

Wejście do głównego budynku, po lewej stronie ma kształt Ryby, nawiązując do Bramy Trzeciego Tysiąclecia. Na parterze znajduje się niewielki sklepik, w którym można zakupić książki i pamiątki z Lednicy. Nie sposób nie zauważyć także ogromnej otwartej księgi. Jest to Biblia, którą przepisali i udekorowali młodzi ludzie z całej Polski. Waży 500 kg. Obok niej, na ścianie wiszą klucze, przywiezione w 2011 roku przez młodzież z różnych miast Polski. Na pierwszym piętrze znajduje się duża sala, na której wiszą obrazy prof. Tadeusza Boruty: Pogrzeb Jana Pawła II, Pentekostes (Zesłanie Ducha Świętego) i Chrzest. Oprócz nich wiszą jeszcze dwie serie testamentu Jana Pawła II oraz ikona – Oblicze Chrystusa przemienionego z Sądeckiej Fary. Z dużej sali przechodzi się do kaplicy. W jej centralnym punkcie wisi kopia krzyża, z którym umierał JPII. Tabernakulum przedstawia postać św. Jacka. Poniżej znajduje się nietypowy ołtarz zrobiony z żaren, na których babcia Ojca Góry wyrabiała mąkę, pod korporałem jest kamień. Po prawej stronie stoi ikona Matki Bożej Częstochowskiej, po lewej natomiast niespotykany w Polsce obraz Jezusa Miłosiernego, Jezusa Lednickiego, a także figura Matki Bożej Fatimskiej. Przed ołtarzem leży krzyż Lednicki, a w nim cztery kamienie z Ostrowa Lednickiego i jeden z Ziemi Świętej. Za ołtarzem, na parapecie, ustawionych jest sześć relikwiarzy, św. Jana Pawła II (kropla krwi), św. Faustyny Kowalskiej, św. Jacka, św. Andrzeja Boboli, Bł. Karoliny Kózkówny oraz św. Stanisława Szczepanowskiego Biskupa i Męczennika, patrona Polski.

W otoczeniu głównego budynku – Świątyni Wiary, zauważyć można dwie figury: Matki Bożej Królowej Polski oraz nieopodal Lasku Katyńskiego z krzyżami – świętego Józefa, patrona rodzin, małżeństw, dobrego zamążpójścia i patrona dobrej śmierci. Uwagę zawracają także trzy ogromne głazy. Pierwszy znajduje się przy budynku. Waży 27 ton – na pamiątkę 27 lat pontyfikatu JPII, obok niego znajduje się popiersie Papieża Polaka, drugi waży 35 ton, prowadzi do niego aleja lipowa im. Jana Pawła II. Na Kamieniu widnieje sylwetka Matki Bożej Niezawodnej Nadziei z Jamnej, dar kopalni Węgla Brunatnego z Konina. Trzeci stoi pomiędzy Bramą Trzeciego Tysiąclecia a Jeziorem Lednica. Na głazie tym widniej Piastowski Orzeł oraz napis: „Stąd nasz ród”.

W centralnym punkcie Pól Lednickich znajduje się sztucznie usypany pagórek, a na nim wzniesiona w 1997 roku Brama Trzeciego Tysiąclecia, zwana potocznie ze względu na swój kształt „Bramą - Rybą”. Jest to ażurowa konstrukcja stalowa (dł. 36 m. i wys. 9 m.). Do Bramy prowadzi Droga Trzeciego Tysiąclecia, która symbolizuje drogę, jaką trzeba przejść, aby dojść do Chrystusa. Przejście pod bramą jest integralną częścią spotkań Lednickich. Droga ma swój początek przy replice Krzyża z Giewontu, podarowanej młodzieży przez burmistrza Zakopanego Adama Bachledę-Curusia. Po lewej stronie Drogi ustawione są stacje Drogi Krzyżowej – osadzone w kamiennych słupach tablice z brązu, po prawej natomiast mieści się Świątynia Wiary i Dom Jana Pawła II.

Po przekroczeniu najważniejszego punktu na Drodze Trzeciego Tysiąclecia – Bramy w kształcie Ryby, kierujemy się do brzegu Jeziora Lednica, jeziora w którego wodach swój chrzest przyjął Mieszko I, jeziora, które było świadkiem tworzenia się państwa Polskiego. Tuż przy jego brzegu stoi symboliczna chrzcielnica w kształcie ryby, nieco dalej kopia łodzi znalezionej latem 1986 roku na dnie Jeziora Genezaret w pobliżu Migdal oraz kotwica, symbol nadziei. Nieopodal lasu stoi drewniany krzyż oraz dzwonnica.

Zespół Dworsko-Parkowy w Charzewie
Budynek dworu należy do najpiękniejszych zabytków tego typu, pod względem architektonicznym na terenie gminy. Usytuowany jest w północno-zachodniej części wsi, po zachodniej stronie drogi ze Sroczyna do Ujazdu. Na początku XX w. majątek kupiła rodzina Kelm. Z inicjatywy Friedricha Kelma w 1905 r., wybudowano nowy dwór, o czym świadczy umieszczona na wieży data. Wymurowany jest z cegły, wzniesiony na planie zbliżonym do litery „L”. Jest podpiwniczony, jednokondygnacyjny z użytkowym poddaszem. Swoim wyglądem przypomina niewielki zameczek, o czym świadczyć może między innymi narożna wieżyczka nakryta cebulastym hełmem.

Dwór posiada dwuczłonowy ganek częściowo murowany, a częściowo drewniany. Nakryty jest dachem łamanym z lukarnami (pionowymi okienkami na dachu doświetlającymi poddasze). Od tyłu skrzydło nakryte dachem mansardowym (łamanym, zbudowany z dwóch oddzielonych od siebie gzymsem powierzchni połaci dachowych). Także elewacja zewnętrzna wykonana była z ogromną starannością i dbałością o szczegóły. Zachowały się m.in. narożne boniowanie (dekoracyjne opracowanie krawędzi oraz lica ciosu kamieni podkreślające ich układ), gzyms między kondygnacyjny i obramienia okien. We wnętrzu pozostał niezmieniony układ pomieszczeń. Zachowana została stolarka okienna i drzwiowa – częściowo z okuciami, schody z balustradą, dekoracja sztukatorska w salonie oraz trzy piece kaflowe. Okna częściowo przeszklone matowymi, dekoracyjnymi szybkami.

Dwór prezentuje typ niewielkiej rezydencji ziemiańskiej, nawiązującej do wzorów francuskich. W parku znajdują się ruiny starej kuźni wykonane z kamienia łupanego, wybudowanej w 1920 roku. W podwórzu gospodarczym część starych budynków uległa likwidacji, pozostałe wyremontowano. Pobudowano nowe budynki gospodarcze, garaże i magazyny.

Dwór w Charzewie istniał już prawdopodobnie w końcu XVII w. Budynek dworu wymieniany jest także w 1726 r. W spisie inwentarza 1787 r. wymieniany jest już nowy z czterema umeblowanymi pokojami, podbity dębowymi szkudłami, z murowanym kominem z cegły od samej ziemi aż do dachu.

Wokół dworu znajdował się folwark. Do obecnych czasów zachowała się chlewnia z 3 ćwierci XX w. oraz magazyn zbożowy z 1930 r.

Park ma charakter krajobrazowy. Założono go około 1890 r. Posiada nieregularny kształt, zbliżony do równoległoboku. Przez park przepływa rów melioracyjny. Przy dworku znajdują się dwa małe stawki. W południowej, starszej części parku zachowany układ kompozycyjny i starodrzew – dominuje jesion, brzoza, kasztanowiec i dąb. Nie ma drzew uznanych za pomniki przyrody. Z okresu założenia parku pochodzi tylko część starych drzew. W części północnej drzewa są znaczne młodsze. Zasadzone zostały po II wojnie światowej, częściowo pochodzą z samosiewu i odrośli. Założenie dworsko – parkowe w Charzewie jest przykładem średniej wielkości majątku ziemskiego na terenie Wielkopolski. W parku rośnie najstarszy egzemplarz miłorzębu dwuklapowego oraz platana klonolistnego.

Budynek dworu z 1905 r., kuźnia i park dworski, są wpisane do Gminnej Ewidencji Zabytków i Rejestru Zabytów Województwa Wielkopolskiego.

Anna Frąckowiak